فراوان است بر مسلمانان و موحدان تطبيق مىنمود . محمدبن عبدالوهاب مىگفت هركس به پيامبر استغاثه نمايد يا از پيامبران ديگر و يا اولياء حق و صالحان درخواست كمك نمايد يا اينكه پيامبر را بخواند و از او درخواست « شفاعت » نمايد ، چنين كسى مانند مشركانى كه در آيات قرآنى ذكر شده‌اند خواهد بود و عموميت اين آيات شامل او خواهد گشت . او زيارت قبر پيامبر و پيامبران ديگر و نيز زيارت قبر اوليا و صالحان را مايهء شرك مىدانست . او در اين مورد به سخن خدا دربارهء مشركان كه بت‌ها را پرستش مىكردند و مىگفتند : ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى « 1 » استناد مىجست و مىگفت كسانى هم كه به انبيا و اوليا « توسل » مىجويند نيز مىگويند ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى .

--> ( 1 ) . « و ما آن بُتان را نمىپرستيم مگر براى آنكه ما را به درگاه خدا مقرب گرداند » ( زُمر 3 ) .